Relación entre series infinitas, fraccións continuas teito e constantes. Series hiperxeométricas. Final.

$\newcommand{\tei}[1]{\lceil #1 \rceil} \newcommand{\teib}[1]{\Big\lceil #1 \Big\rceil} \newcommand{\teig}[1]{\Bigg\lceil #1 \Bigg\rceil} \newcommand{\R}{{\mathbb R}}$ Unha fracción continua teito xeneralizada ($fctx$), $\teib{\begin{matrix} - & a_1 & a_2 & a_3 & \ldots\\ b_0 & b_1 & b_2 & b_3 & \ldots \end{matrix}} = b_0 - \cfrac{a_1}{b_1 - \cfrac{a_2}{b_2 - \cfrac{a_3}{b_3 - {}\ddots}}} $, é unha fracción continua teito onde os numeradores poden ser distintos de 1, e ten converxentes con fraccións $\dfrac{A_i}{B_i}$ cuxos continuantes $A_i$ e $B_i$ (numeradores e denominadores) satisfán unha recorrencia de resta da forma:

$A_i = b_i A_{i-1} - a_i A_{i-2}; \ A_0=b_0; \ A_{-1}=1$.

$B_i = b_i B_{i-1} - a_i B_{i-2}; \ B_0=1; \ B_{-1}=0$.

Escribiremos unha $fctx$ como unha enumeración dos seus coeficientes entre os símbolos da función teito, $\teib{\begin{matrix} - & a_1 & a_2 & a_3 & \ldots\\ b_0 & b_1 & b_2 & b_3 & \ldots \end{matrix} }$.

Para transformar unha $fctx$ noutra equivalente pode verse que unha operación sobre $a_i$ ou $b_i$ afecta aos coeficientes $a_i$, $b_i$ e $a_{i+1}$.

(Pódese consultar fracción continua xeneralizada )

Agora co algoritmo da suma por pares podemos transformar calquera serie nunha fracción continua mediante algunha transformación simple, aínda que de escrita engorrosa:

$S= \sum_{i=0}^{\infty} \frac{1}{u_i} = \frac{1}{u_0} + \frac{1}{u_1} + \frac{1}{u_2} + \frac{1}{u_3} + \cdots = \frac{1}{u_0} + \frac{1}{u_0 \frac{u_1}{u_0}} + \frac{1}{\frac{u_1}{u_0}u_2\frac{u_0}{u_1}} + \frac{1}{\frac{u_2 u_0}{u_1}u_3\frac{u_1}{u_2 u_0}} + \cdots $

E por tanto aplicando o algoritmo por pares (ver Relación entre series infinitas, fraccións continuas teito e constantes. Aplicacións (Parte I) ) temos

$S^{-1}= \teig{ \begin{matrix} - & 1 & 1 & 1 & \ldots\\ u_0 & \tfrac{\tfrac{u_1}{u_0}+ 1}{u_0} & \tfrac{u_0+\tfrac{u_2 u_0}{u_1}}{\tfrac{u_1}{u_0}} & \tfrac{\tfrac{u_1}{u_0}+\tfrac{u_3 u_1}{u_2 u_0}}{\tfrac{u_2u_0}{u_1}} & \ldots \end{matrix} } = \teig{ \begin{matrix} - & u_0^2 & u_1^2 & u_2^2 & \ldots\\ u_0 & u_1 + u_0 & u_2 + u_1 & u_3 + u_2 & \ldots \end{matrix} }$

E esta fracción continua xa foi descuberta por Euler, subpoño que por outro camiño.

Como exemplo podemos ver $\zeta(2)^{-1}= \dfrac{6}{\pi^2} = \teig{ \begin{matrix} - & 1 & 2^4 & 3^4 & \ldots\\ 1 & 2^2 + 1^2 & 3^2 + 2^2 & 4^2 + 3^2& \ldots \end{matrix}} = \teig{ \begin{matrix} - & 1 & 2^4 & 3^4 & \ldots\\ 1 & 5 & 13 & 25& \ldots \end{matrix} }$

Así temos os converxentes $A_i/B_i$

$a_i$ $1^4$ $2^4$ $3^4$ $\cdots$
$b_i$ 1 5 13 25 $\cdots$
$A_i$ 11436576$\cdots$$(n!)^2$
$B_i$ 01549820$\cdots$ secuencia A001819 na OEIS

Se sumamos $\dfrac{1}{1^2} + \dfrac{1}{2^2} + \dfrac{1}{3^2} + \dfrac{1}{4^2}$ do xeito tradicional vemos que dá $\dfrac{205}{144}$ e temos que $\dfrac{820}{576}=\dfrac{205}{144}$, así que simplemente estamos a transformar unha suma de fraccións en dúas sumas de recorrencias.

Se procuramos as fórmulas do numerador e do denominador dos converxentes temos para o numerador $(n!)^2$, e para o denominador a fórmula da OEIS $a_n=s(n+1,2)^2 - 2 s(n+1,1)s(n+1,3)$, onde $s(n,k)$ son os números de Stirling do primeiro tipo (na fórmula da OEIS non indica que deberían ser os números de Stirling do primeiro tipo sen signo, mais as comprobacións e a posíbel demostración sería sen signo, ).

Se calculamos $\zeta(3)^{-1}$ podemos ver que os numeradores son $(n!)^3$ e que os denominadores son secuencia A066989 na OEIS que podemos comprobar que coinciden con $a_n=s(n+1,2)^3 - 3 s(n+1,1)s(n+1,2)s(n+1,3)+3s(n+1,1)^2s(n+1,4)$ (ver Stirling numbers of the first kind ).

Isto parece indicar que $\zeta(s)^{-1}$ pode expresarse como o límite de $(n!)^s$ partido por unha pequena fórmula dos números de Stirling. Apunto este tema para investigar e se dou atopado algunha cousiña interesante farei outra entrada. De momento anoto meter a fórmula cos números de Stirling na A066989 da OEIS.

Series de potencias

Imos ver un exemplo con unha serie de Maclaurin ( Serie de Taylor):

$\ln{(1+x)}= \sum_{i=1}^{\infty} \dfrac{(-1)^{n+1}}{n}x^n = \dfrac{x}{1} - \dfrac{x^2}{2} + \dfrac{x^3}{3} - \dfrac{x^4}{4} + \cdots $ e así para $x=\dfrac{1}{2}, \ln{1.5} \approx 0.40 = \dfrac{77}{192} = \dfrac{1}{2} - \dfrac{1}{8} + \dfrac{1}{24} - \dfrac{1}{64} + \cdots $

Calculamos os converxentes $A_i/B_i$

$a_i$ $2^2=4$ $8^2=64$ $24^2=576$ $\cdots$
$b_i$ 2 -8+2=-624-8= 16-64 + 24= -40 $\cdots$
$A_i$ 12-16-38424576$\cdots$
$B_i$ 01-6-1609856$\cdots$

Non sae un cálculo moi eficiente pois saen cifras moi grandes para unha fracción equivalente $\dfrac{24576}{9856} = \dfrac{192}{77} $.

Expansión de Engel

A expansión de Engel dun número real positivo $x$ é a única secuencia non decrecente de números enteiros positivos $(a_0,a_1,a_2,a_3,\dots)$ tal que $x=\frac{1}{a_0}+\frac{1}{a_0 a_1}+\frac{1}{a_0 a_1 a_2}+\cdots $

Por exemplo, o número $e$ ten unha expansión de Engel $1, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, \ldots$ correspondente á serie infinita $e=\frac{1}{1}+\frac{1}{1}+\frac{1}{1\cdot 2}+\frac{1}{1\cdot 2\cdot 3}+\frac{1}{1\cdot 2\cdot 3\cdot 4}+\cdots$ (ver Expansión de Engel)

O cálculo da expansión dun número $x$ sería da forma: $u_1 = x, a_k = \left \lceil \frac{1}{u_k} \right \rceil$ e iterar $u_{k+1} = u_k a_k - 1$ onde $\left \lceil r \right \rceil$ é a función teito (o número enteiro máis pequeno maior ou igual a $r$).

Con esa expansión temos na suma por pares $p_i= \{ a_0, a_1, a_0 a_2, a_1 a_3, a_0 a_2 a_4, a_1 a_3 a_4, \ldots \}$ e os coeficientes da $fct$ simple $c_i= \{a_0, \dfrac{a_1+1}{a_0}, \dfrac{a_0(a_2+1)}{a_1}, \dfrac{a_1(a_3+1)}{a_0 a_2} , \dfrac{a_0 a_2(a_4+1)}{a_1 a_3}, \dfrac{a_1 a_3(a_5+1)}{a_0 a_2 a_4}, \ldots \}$

Se pasamos a unha $fctx$ temos: $S^{-1}= \teig{ \begin{matrix} - & a_0 & a_0 a_1 & a_0 a_1 a_2 & & a_0 a_1 a_2 a_3&\ldots \\ a_0 & a_1 + 1 & a_0 (a_2 + 1) & a_1 (a_3 +1) & a_0 a_2 (a_4 +1) & \ldots \end{matrix} } = $

$\teig{ \begin{matrix} - & a_0 & a_1 & a_2 & a_3 &\ldots\\ a_0 & a_1 + 1 & a_2 + 1 & a_3 + 1 & a_4 + 1 & \ldots \end{matrix} }$

Un exemplo para a expansión de Engel do número $e$ vista anteriormente:

Calculamos os converxentes $A_i/B_i$

$a_i$ $1$ $1$ $2$ $3$ $4$ $5$ $\cdots$
$b_i$ 1 234 5 67 $\cdots$
$A_i$ 1112624120$\cdots$n!
$B_i$ 01251665326$\cdots$ secuencia A000522 na OEIS

así temos que $\dfrac{326}{120} = 2.71$

e como curiosidade os denominadores forman a recorrencia $B_i = n B_{i-1} +1$ que se a metemos en Wolframalpha ( Wolframalpha ) devolve como solución $B_n = e \Gamma (n+1)$ que ten sentido no límite pois $\dfrac{B_n}{A_n} = \dfrac{e \Gamma (n+1)}{n!}=e$.

Series hiperxeométricas

A función hiperxeométrica está definida para $|z| \lt 1$ pola serie de potencias ${}_2F_1(a,b;c;z) = \sum_{n=0}^\infty \dfrac{(a)_n (b)_n}{(c)_n} \dfrac{z^n}{n!} = 1 + \dfrac{ab}{c}\dfrac{z}{1!} + \dfrac{a(a+1)b(b+1)}{c(c+1)}\dfrac{z^2}{2!} + \cdots.$

Aquí $(q)_n$ é o Factorial ascendente (símbolo de Pochhammer ascendente), que se define por: $(q)_n = \begin{cases} 1 & n = 0 \\ q(q+1) \cdots (q+n-1) & n > 0 \end{cases}$ (ver Función hiperxeométrica )

Como temos termos con produtos consecutivos é doado aplicar a suma por pares, de feito aplicando o mesmo criterio da expansión de Engel temos $a_0=1, a_1=\dfrac{c}{abz},a_2=\dfrac{2(c+1)}{(a+1)(b+1)z},a_3=\dfrac{3(c+2)}{(a+2)(b+2)z}, \ldots$ e por tanto a $fctx$:

${}_2F_1(a,b;c;z) =$

$\teig{ \begin{matrix} - & 1 & \frac{c}{abz} & \frac{2(c+1)}{(a+1)(b+1)z} & \frac{3(c+2)}{(a+2)(b+2)z} &\ldots\\ 1 & \frac{c}{abz} + 1 & \frac{2(c+1)}{(a+1)(b+1)z} + 1 & \frac{3(c+2)}{(a+2)(b+2)z} + 1 & \frac{4(c+3)}{(a+3)(b+3)z} + 1 & \ldots \end{matrix} }^{-1}$

Onde o elevado a $-1$ conséguese simplemente invertindo os converxentes, isto é, $\dfrac{B_i}{A_i}$.

Que aínda se pode simplificar máis

${}_2F_1(a,b;c;z) =$

$ \teig{ \begin{matrix} - & abz & c(a+1)(b+1)z & 2(c+1)(a+2)(b+2)z & 3(c+2)(a+3)(b+3)z &\ldots\\ 1 & c+abz & 2(c+1)+(a+1)(b+1)z & 3(c+2)+(a+2)(b+2)z & 4(c+3)+(a+3)(b+3)z & \ldots \end{matrix} }^{-1}$

Podemos ver como exemplo ${}_2F_1(1,1;2; -z=-1) = \dfrac{\ln(1+z)}{z} \mbox{ para } z=1, \ln(2)$.

$\teig{ \begin{matrix} - & 1 & -2 & -\frac{3}{2} & -\frac{4}{3}&\ldots\\ 1 & -1 & -\frac{1}{2} & -\frac{1}{3} & -\frac{1}{4} & \ldots \end{matrix} } = \teig{ \begin{matrix} - & 1 & -2^2 & - 3^2 & -4^2& -5^2& \ldots\\ 1 & -1 & -1 & -1 & -1 & -1 & \ldots \end{matrix} }$

Lembrando que para simplificar termos están afectados $a_i, b_i, a_{i+1}$.

E agora calculamos os converxentes

$a_i$ $1$ $-2^2$ $-3^2$ $-4^2$ $-5^2$ $-6^2$ $\cdots$
$b_i$ 1 -1-1-1 -1 -1-1 $\cdots$
$A_i$ 11-26-24120-720$\cdots$n!
$B_i$ 01-15-1494-444$\cdots$ secuencia A024167 na OEIS

no quinto termo temos $\dfrac{-444}{-720} = 0.61$ unha converxencia lenta cara a $\ln(2)\approx 0.69$.

Series hiperxeométricas e fracción continua de Gauss

Un resultado relacionado co Teorema da suma por pares para as $fct$ (ver Relación entre series infinitas, fraccións continuas teito e constantes. Aplicacións (Parte I)) é a fracción continua de Gauss que estabelece unha fracción continua para a división de dúas series hiperxeométricas.( ver Gauss's continued fraction))

Aquí hai que mencionar que as funcións hiperxeométricas xeneralízanse para calquera número de parámetros e así por exemplo a función ${}_0F_1(c; z)$ tería só un parámetro no denominador "c" e non tería os dous do numerador (nen "a" nen "b") o número á esquerda embaixo na $F$ serían os parámetros de factorial ascendente do numerador e o de embaixo na dereita serían os do denominador.

Como un exemplo da fracción continua de Gauss podemos ver o caso típico entre dúas de tipo ${}_2F_1(a,b;c;z)$:

$ \dfrac{ {}_2F_1(a+1,b;c+1;z)} { {}_2F_1(a+1,b;c+1;z)} = $ $ \bigg[ \begin{matrix} + & \frac{(a-c)b}{c(c+1)}z&\frac{(b-c-1)(a+1)}{(c+1)(c+2)}z) &\frac{(a-c-1)(b+1)}{(c+2)(c+3)}z & \frac{(b-c-2)(a+2)}{(c+3)(c+4)}z& \ldots\\ 1 & 1 & 1 & 1 & \ldots \end{matrix} \bigg]^{-1} $

Apuntamos que esta fracción continua xeneralizada é a ordinaria, ten o signo máis entre as súas fraccións (non é teito). E tamén que o resultado é unha recíproca (elevado a $-1$). (en Mathworld Mathworld Gauss's continued fraction dan a solución con recorrencia negativa, isto é, como fracción continua teito)

Para finalizar unha integral

A función erro definida como integral e con solución como función hiperxeométrica sería:

$\operatorname{erf(z)} = \dfrac{2}{\sqrt{\pi}}\displaystyle\int_{0}^{z}e^{-t^2} dt = \dfrac{2}{\sqrt{\pi}} M\big(\dfrac{1}{2}, \dfrac{3}{2},-z^2 \big)$

onde $M \big(\dfrac{1}{2}, \dfrac{3}{2},-z^2 \big)$ é a función hiperxeométrica confluente , que é igual a unha función ${}_1F_1$ que só ten un parámetro no numerador e outro no denominador, neste caso ${}_1F_1\big(\dfrac{1}{2}, \dfrac{3}{2},-z^2 \big)$.

Coa fracción continua dada pola suma por pares temos $a_0=1, a_1=\frac{3}{-z^2}, a_2=\frac{2\cdot 5}{-3z^2}, a_3=\frac{3\cdot 7}{-5z^2}, \ldots$ e por tanto:

$\displaystyle\int_{0}^{z}e^{-t^2} dt = \teig{ \begin{matrix} - & 1 & \frac{3}{-z^2} & \frac{2\cdot 5}{-3z^2} & \frac{3\cdot 7}{-5z^2}& \frac{4\cdot 9}{-7z^2}\ldots & \\ 1 & \frac{3-z^2}{-z^2} & \frac{2\cdot 5 - 3z^2}{-3z^2} & \frac{3\cdot 7- 5z^2}{-5z^2} & \frac{4\cdot 9- 7z^2}{-7z^2} & \ldots \end{matrix} }^{-1} = $

$\teig{ \begin{matrix} - & -z^2 & -3^2 z^2 & - 2\cdot 5^2 z^2& - 3\cdot 7^2 z^2 & - 4\cdot 9^2 z^2 & \ldots\\ 1 & 3-z^2 & 2\cdot 5 - 3z^2 & 3\cdot 7 - 5z^2 & 4\cdot 9 - 7z^2 & 5\cdot 11 - 9z^2 & \ldots \end{matrix} }^{-1} $.

Onde a segunda expresión da $fctx$ é máis simple pero dá números máis grandes nos valores dos converxentes.

Un exemplo numérico por exemplo para $z=1$ temos:

$a_i$ $-1$ $-9$ $-50$ $-147$ $\cdots$
$b_i$ 1 2716 29 $\cdots$
$A_i$ 1133063022680$\cdots$$\dfrac{(2n+1)!}{2^n}$ (A007019 na OEIS)
$B_i$ 0122346816953$\cdots$

$ \displaystyle\int_{0}^{1}e^{-t^2} \approx \dfrac{16953}{22680} \approx 0.747486$.

Problema bovino 11.23.2

(\section{O problema bovino de Arquímedes}\) O \(\href{https://en.wikipedia.org/wiki/Archimedes%27s_cattle_problem}{Problema \ bovino}\) debido a Arquimedes \(\cite{Wiki}\) é un problema complicado cun enunciado moi simple. Os problemas de sistemas de ecuacións con solucións enteiras son chamados diofantinos \href{https://gl.wikipedia.org/wiki/Ecuaci%C3%B3n_diofantiana)}{diofantinos} \cite{Diofantinas} e usualmente teñen esa característica, un enunciado simple e unha solución complicada. Para máis marabilla, o enunciado está escrito en forma de poesía e o texto foi descuberto en 1773 nunha biblioteca da Alemaña. A cuestión trata de resolver cantas unidades de gando tiñan Faetusa e Lampetia, fillas do Deus Helios, na illa de Trinacia (actual Sicilia), relato que aparece na Odisea. Para iso propón 7 ecuacións simples con 8 incógnitas. E dous enunciados con dúas relacións a maiores que debe satisfacer a nosa solución. Isto levaranos a un conxunto infinito de solucións, pero a que nos interesa é a solución fundamental, a máis pequena. O resto de solucións saen mediante unha simple recorrencia. E como aperitivo cómpre dicir que a solución fundamental, a pequeniña de todo, ten \(206545\) díxitos, mais ou menos un número que ocupa 30 follas. O texto orixinal non contiña a solución, aínda que eu supoño que Arquímedes era capaz de coñecela, aínda que fose en forma compacta. Na era moderna, o primeiro en dar unha solución parcial foi A. Amthor \(\cite{Amthor}\) en\(1880\), sabendo o número de díxitos e os tres primeiros: \(7.76 \cdot 10^{206544}\). A primeira solución completa foi obtida por dous computadores en \(1965\), porque como digo eu cando me consultan, que teño que verificar contas de 6 díxitos unha chea de veces, quen se atreve a obter unha solución manual? e cando levas escritas 20 follas poñerte a repasar!!. As ecuacións expresadas na poesía pódense resumir do seguinte xeito: Os bois brancos (b) son \(\dfrac{1}{2}\) máis \(\dfrac{1}{3}\) dos negros (n) e a sumar cos amarelos (a). Os bois negros son \(\dfrac{1}{4}\) máis \(\dfrac{1}{5}\) dos pintos (p) e a sumar cos amarelos. Os bois pintos son \(\dfrac{1}{6}\) máis \(\dfrac{1}{7}\) parte dos brancos e a sumar os amarelos. As vacas brancas (B) son \(\dfrac{1}{3}\) máis \(\dfrac{1}{4}\) da suma dos bois negros e as vacas negras (N). As vacas negras son \(\dfrac{1}{4}\)máis \(\dfrac{1}{5}\) da suma dos bois pintas máis as vacas pintas (M). As vacas pintas son\(\dfrac{1}{5}\) máis \(\dfrac{1}{6}\) da suma dos bois amarelos máis las vacas amarelas (A). As vacas amarelas son \(\dfrac{1}{6}\) parte máis \(\dfrac{1}{7}\) da suma dos bois brancos máis las vacas brancas. E para a segunda parte os enunciados son: (1) Cando se xuntan no campo os bois brancos e os negros forman un cadrado. (2) Ao choer os bois amarelos e os pintos, primeiro un, despois dous, despois tres e así sucesivamente de modo que no final forman un triangulo. Escribamos as 7 primeiras ecuacións: \(eq1: b = (1/2 + 1/3) n + a;\) \(eq2: n = (1/4 + 1/5) p + a;\) \(eq3: p = (1/6 + 1/7) b + a;\) \(eq4: B = (1/3 + 1/4) (n + N);\) \(eq5: N = (1/4 + 1/5) (m + M);\) \(eq6: M = (1/5 + 1/6) (a + A);\) \(eq7: A = (1/6 + 1/7) (b + B);\) Para o primeiro sistema de 7 ecuacións, propoño usar \href{https://maxima.sourceforge.io/download.html}{Maxima} \cite{Maxima} , un sistema gratuíto de computación alxébrica moi cómodo, aquí vos poño o código \begin{verbatim} alias(k, \%r1); declare( b, integer, n, integer, m, integer, a, integer, B, integer, N, integer, M, integer, A, integer); define(solucion(k), linsolve ([ eq1, eq2, eq3, eq4, eq5, eq6, eq7], [ b,n,m, a, B, N, M, A]) ); solucion(k); \end{verbatim} e con este código conseguimos, \(b = 10366482 k.\) \(n = 7460514 k.\) \(a = 4149387 k.\) \(m = 7358060 k.\) \(B = 7206360 k.\) \(N = 4893246 k.\) \(A = 5439213 k.\) \(M = 3515820 k.\) Na segunda parte temos: (1) \(10366482 k + 7460514 k = \text{un cadrado}\), que factorizado obtemos \(2^2(3)(11)(29)(4657) k = \text{un cadrado}\), por tanto\(k\)debe ser\(k = (3)(11)(29)(4657) y^2\) (seguimos tendo unha variable\(y\) enteira que nos dá infinitas solucións). (2) \(a + m = \text{número triangular}\). Os números triangulares son súper célebres, na \href{https://oeis.org/}{enciclopedia das secuencias} \cite[A000217]{Oeis} podedes consultar unha chea das súas propiedades e artigos sobre eles: \(\{0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, \ldots\}\) Unha das súas propiedades é que verifican a fórmula \(\dfrac{t(t+1)}{2}\) e por tanto a nosa ecuación convértese en \(a + m = (3)(11)(29)(4657) y^2 = \dfrac{t(t+1)}{2}\). Agora temos \(t= \dfrac{-1 \pm \sqrt{1 + 8 a m} }{2}\). E para que esta ecuación sexa un número enteiro, que é o que son as vacas, números enteiros, temos que o discriminante da raíz debe ser un cadrado perfecto \(x^2\) e por tanto temos \((3)(11)(29)(4657) y^2 + 1 = x^2\). As \href{https://pt.wikipedia.org/wiki/Equa%C3%A7%C3%A3o_de_Pell}{ecuacións de Pell} \cite{Wikipt} son do tipo\(x^2 - Dy^2 = 1\), e teñen solución para todo \(D\). Por tanto ao final o noso problema redúcese a solucionar unha ecuación de Pell: \(x^2 - (3)(11)(29)(4657) y^2 = 1\). Ata mediados do século pasado estas ecuacións resolvíanse mediante os converxentes da \href{https://www.alpertron.com.ar/CONTFRAC.HTM}{fracción continua } ($\textit{fc}\) para abreviar) de \(\sqrt{D}\), (onde a solución fundamental, \((x_0, y_0)\), serían o numerador e denominador do converxente anterior ao período da \(fc\)) , mais resulta que para un número tan grande a \(fc\) ten centos de miles de coeficientes. Amthor descubriu un xeito de simplificar a \(fc\) correspondente a este problema e deixou unha \(fc\) de só \(92\) termos. A simplificación do Amthor baséase na relación entre unha \(fc\) de \(D\) e a \(fc\) reducindo os factores de \(D\) maiores a \(1\). Hoxe en día hai máis técnicas para resolver a ecuación de Pell \cite{Lenstra}: infraestrutura, números suaves, cónicas e números p-adicos. Co sistema de fraccións continuas de Amthor conseguimos unha solución fundamental desta ecuación de Pell con valor \(x_0 = 185892 \ldots 663490 \text{ (con \(103265\) díxitos)} \) Se imos para atrás e substituímos este valor de \(x_0\) primeiro na ecuación de segundo grao e conseguimos \(t\) e despois ese \(t\) na ecuación do número triangular onde tíñamos \(a + m\) conseguimos o \(k\) mínimo para \(a + m\). Substituímos ese \(k\) nos oito tipos de gando e sumando temos un valor de \(77602714 \ldots 55081800, (\text{con \(206545\) díxitos} )\). \section{O problema histórico das vacas de Galicia} Agora temos que no \(2019\) a Xunta de Galicia fixo unha estimación estatística sobre o número de vacas nacidas en Galicia desde a época do reino suevo, pero resulta que o cálculo require a solución de unha ecuación de Pell negativa. A ecuación de Pell negativa ten a forma \(x^2 - Dy^2 = -1\) tendo a propiedade de que que non calquera \(D\) ten solución. E isto dificulta a solución. Segue a ser un problema aberto das matemáticas saber que \(D\) teñen solución na Pell negativa, mais os achegamentos a esa solución ou son inefectivos ou son incompletos: \begin{itemize} \item Condición necesaria e suficiente é que o período da \(fc\) da raíz de D sexa impar (inefectiva porque ten a mesma dificultade que calcular a propia solución). (As \(fc\) de raíces cadradas cuxo resultado non é un racional son infinitas mais periódicas). \item Que a norma do converxente da posición central da \(fc\) de Pell sexa \(-1\). De non ser \(-1\) sería \(\pm 2\) ou divisor de \(D\), pero estamos nas mesmas, hai que calcular a \(fc\) . \item Condición necesaria que os factores de \(D\) sexan primos de tipo \(4k+1\) e ao máximo un único \(2\). Non é condición suficiente porque hai factorizacións con factores \(4k+1\) sen solución \(-1\). Por exemplo \(D= 5\cdot 13\)ten solución negativa e\(D= 5\cdot 61\) non a ten. \end{itemize} Os resultados da estimación estatística eran os seguintes: Estimación sobre explotacións na Fonsagrada (F), Lalín(L), Mazaricos(M), Arzúa(A), A Pastoriza(P), Negreira(N), A Veiga(V), Cospeito(C). As vacas da Fonsagrada son \(\dfrac{7471621}{8149953}\) veces as de Lalin e sumamos as de Arzúa. As vacas de Lalín son \(\dfrac{7859714}{338611}\) veces as de Mazaricos e sumamos as de Arzúa. As vacas de Mazaricos son \(\dfrac{12093}{1940465}\) veces as da Fonsagrada e sumamos as de Arzúa. As vacas da Pastoriza son \(\dfrac{2}{53281}\) veces a suma das de Lalín e Negreira. As vacas de Negreira son \(\dfrac{2040}{343231}\) veces a suma das de Mazaricos e A Veiga. As vacas da Veiga son \(\dfrac{55}{3727}\) veces a suma das de Arzúa e Cospeito. As vacas de Cospeito son \(\dfrac{22829}{7762166}\) veces a suma das da Fonsagrada e A Pastoriza. (1) As vacas da Fonsagrada sumadas coas de Lalín dan como resultado un cadrado. (2) As vacas de Mazaricos sumadas coas de Arzúa dan como resultado un cadrado máis 1. \(eq1: F = \dfrac{7471621}{8149953}L+A.\) \(eq2: L = \dfrac{7859714}{338611}M+A.\) \(eq3: M = \dfrac{12093}{1940465}F+A.\) \(eq4: P = \dfrac{2}{53281}(L+N).\) \(eq5: N = \dfrac{2040}{343231}(M+V).\) \(eq6: V = \dfrac{55}{3727}(A+C).\) \(eq7: C = \dfrac{22829}{7762166}(F+P).\) As fraccións das \(3\) primeiras ecuacións multiplican a un termo e despois suman outro, mentres que as \(4\) últimas multiplican a suma dos dous termos. E aquí vos deixamos para que o intentedes resolver con unha pista, a solución da Pell negativa comeza por \(x_0=23180\ldots\) e ten \(11722\) díxitos. A suma total das vacas de Galicia comeza e acaba por \(112 \ldots 250\) con \(23462\) díxitos. Evidentemente aquela estimación estatística contiña algún erro \(\ldots\)

Problema bovino 11.23

Hai uns días chegoume unha petición á que, como se verá, non me puiden resistir. Un enxeñeiro retirado, Andrés Ventas, de Santiago de Compostela solicitoume publicar neste blogue un artigo seu. Velaquí o tedes:

O problema bovino de Arquímedes o problema histórico das vacas de Galicia

Andrés Ventas
Santiago de Compostela


1. O problema bovino de Arquímedes 
O Problema bovino debido a Arquimedes [7] é un problema complicado cun enunciado moi simple. Os problemas de sistemas de ecuacións con solucións enteiras son chamados diofantinos [3] e usualmente teñen esa característica, un enunciado simple e unha solución complicada. 
Para máis marabilla, o enunciado está escrito en forma de poesía e o texto foi descuberto en $1773$ nunha biblioteca da Alemaña.A cuestión trata de resolver cantas unidades de gando tiñan Faetusa e Lampetia, fillas do Deus Helios,na illa de Trinacia (actual Sicilia), relato que aparece na Odisea. 
Para iso propón $7$ ecuacións simples con $8$ incógnitas. E dous enunciados con dúas relacións a maiores que debe satisfacer a nosa solución. 
Isto levaranos a un conxunto infinito de solucións, pero a que nos interesa é a solución fundamental, a máis pequena. O resto de solucións saen mediante unha simple recorrencia.
E como aperitivo cómpre dicir que a solución fundamental, a pequeniña de todo, ten $206545$ díxitos, mais ou menos un número que ocupa $30$ follas. 
O texto orixinal non contiña a solución, aínda que eu supoño que Arquímedes era capaz de coñecela, aínda que fose en forma compacta. Na era moderna, o primeiro en dar unha solución parcial foi A. Amthor [2] en $1880$, sabendo o número de díxitos e os tres primeiros: $7.76 \cdot 10^{206544}$. A primeira solución completa foi obtida por dous computadores en 1965, porque como digo eu cando me consultan, que teño que verificar contas de 6 díxitos unha chea de veces, quen se atreve a obter unha solución manual? e cando levas escritas $20$ follas poñerte a repasar!!. 
As ecuacións expresadas na poesía pódense resumir do seguinte xeito: 
Os bois brancos (b) son $\dfrac{1}{2}$ máis $\dfrac{1}{3}$ dos negros (n) e a sumar cos amarelos (a). 
Os bois negros son $\dfrac{1}{4}$ máis $\dfrac{1}{5}$ dos pintos (p) e a sumar cos amarelos. 
Os bois pintos son $\dfrac{1}{6}$ máis $\dfrac{1}{7}$ parte dos brancos e a sumar os amarelos. 
As vacas brancas (B) son $\dfrac{1}{3}$ máis $\dfrac{1}{4}$ da suma dos bois negros e as vacas negras (N). 
As vacas negras son $\dfrac{1}{4}$ máis $\dfrac{1}{5}$ da suma dos bois pintos máis as vacas pintas (P). 
As vacas pintas son $\dfrac{1}{5}$ máis $\dfrac{1}{6}$ da suma dos bois amarelos máis las vacas amarelas (A). 
As vacas amarelas son $\dfrac{1}{6}$ parte máis $\dfrac{1}{7}$ da suma dos bois brancos máis las vacas brancas. 
E para a segunda parte os enunciados son: 
(1) Cando se xuntan no campo os bois brancos e os negros forman un cadrado. 
(2) Ao choer os bois amarelos e os pintos, primeiro un, despois dous, despois tres e así sucesivamente de modo que no final forman un triangulo. 
Escribamos as $7$ primeiras ecuacións: 
$eq1: b = (1/2 + 1/3) n + a;$ 
$eq2: n = (1/4 + 1/5) p + a;$
$eq3: m = (1/6 + 1/7) b + a;$ 
$eq4: B = (1/3 + 1/4) (n + N);$ 
$eq5: N = (1/4 + 1/5) (m + P);$ 
$eq6: M = (1/5 + 1/6) (a + A);$ 
$eq7: A = (1/6 + 1/7) (b + B);$ 
Para o primeiro sistema de $7$ ecuacións, propoño usar Maxima [5], un sistema gratuíto de computación alxébrica moi cómodo, aquí vos poño o código 
 alias(k, \%r1);

declare( b, integer, n,  integer, p,  integer, a, integer,

         B, integer, N,  integer, P,  integer, A,  integer);

define(solucion(k), linsolve ([ eq1, eq2, eq3, eq4, eq5, eq6, eq7],

                              [ b,n,m, a, B, N, M, A]) );

solucion(k);

e con este código conseguimos, 
$b = 10366482 k.$ $n = 7460514 k.$ $a = 4149387 k.$ $p = 7358060 k.$ $B = 7206360 k.$ $N = 4893246 k.$ $A = 5439213 k.$ $P = 3515820 k.$ 
Na segunda parte temos: 
(1) $10366482 k + 7460514 k = \text{un cadrado}$, que factorizado obtemos $2^2(3)(11)(29)(4657) k = \text{un cadrado}$, por tanto $k$ debe ser $k = (3)(11)(29)(4657) y^2$ (seguimos tendo unha variable $y$ enteira que nos dá infinitas solucións). 
(2) $a + m = \text{número triangular}$. Os números triangulares son súper célebres, en [6, A000217] podedes consultar unha chea das súas propiedades e artigos sobre eles: $\{0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, \ldots\}$ 
Unha das súas propiedades é que verifican a fórmula $\dfrac{t(t+1)}{2}$ e por tanto a nosa ecuación convértese en $a + p = (3)(11)(29)(4657) y^2 = \dfrac{t(t+1)}{2}$. 
Agora temos $t= \dfrac{-1 \pm \sqrt{1 + 8 a m} }{2}$ 
E para que esta ecuación sexa un número enteiro, que é o que son as vacas, números enteiros, temos que o discriminante da raíz debe ser un cadrado perfecto $x^2$ e por tanto temos $(3)(11)(29)(4657) y^2 + 1 = x^2$. 
As ecuacións de Pell [8] son do tipo $x^2 - Dy^2 = 1$, e teñen solución para todo $D$. Por tanto ao final o noso problema redúcese a solucionar unha ecuación de Pell: 
$x^2 - (3)(11)(29)(4657) y^2 = 1$. 
Ata mediados do século pasado estas ecuacións resolvíanse mediante os converxentes da fracción continua ($\textit{fc}$ para abreviar) de $\sqrt{D}$,(onde a solución fundamental,$(x_0, y_0)$, serían o numerador e denominador do converxente anterior ao período da $fc$) , mais resulta que para un número tan grande a $fc$ ten centos de miles de coeficientes. Amthor descubriu un xeito de simplificar a $fc$ correspondente a este problema e deixou unha $fc$ de só $92$ termos. A simplificación de Amthor baséase na relación entre unha $fc$ de $D$ e a $fc$ reducindo os factores de $D$ maiores a $1$. Hoxe en día hai máis técnicas para resolver a ecuación de Pell: infraestrutura, números suaves, cónicas e números p-ádicos. 
Co sistema de fraccións continuas de Amthor conseguimos unha solución fundamental desta ecuación de Pell con valor $x_0 = 185892 \ldots 663490 \text{ (con $103265$ díxitos)} $ 
Se imos para atrás e substituímos este valor de $x_0$ primeiro na ecuación de segundo grao e conseguimos $t$ e despois ese $t$ na ecuación do número triangular onde tíñamos $a + m$ conseguimos o $k$ mínimo para $a + m$. 
Substituímos ese $k$ nos oito tipos de gando e sumando temos un valor de $77602714 \ldots 55081800, (\text{con $206545$ díxitos} )$ . 

2.O problema histórico das vacas de Galicia 
Agora temos que no $2019$ a Xunta de Galicia fixo unha estimación estatística sobre o número de vacas nacidas en Galicia desde a época do reino suevo, pero resulta que o cálculo require a solución de unha ecuación de Pell negativa. 
A ecuación de Pell negativa ten a forma $x^2 - Dy^2 = -1$ tendo a propiedade de que que non calquera $D$ ten solución. E isto dificulta a solución. 
 Segue a ser un problema aberto das matemáticas saber que $D$ teñen solución na Pell negativa, mais os achegamentos a esa solución ou son inefectivos ou son incompletos: 
 • Condición necesaria e suficiente é que o período da fc da raíz de D sexa impar (inefectiva porque ten a mesma dificultade que calcular a propia solución. (As $fc$ de raíces cadradas cuxo resultado non é un racional son infinitas mais periódicas).
• Que a norma do converxente da posición central da $fc$ de Pell positiva non sexa $\pm 2$ nen divida a $D$, pero estamos nas mesmas. De feito ese valor central da norma debe ser $-1$. 
 • Condición necesaria que os factores de $D$ sexan primos de tipo $4k+1$ e ao máximo un único $2$. Non é condición suficiente porque hai factorizacións con factores $4k+1$ sen solución $-1$. Por exemplo $D= 5\cdot 13$ ten solución negativa e $D= 5\cdot 61$ non a ten. 
Os resultados da estimación estatística eran os seguintes: Estimación sobre explotacións na Fonsagrada (F), Lalín(L), Mazaricos(M), Arzúa(A), A Pastoriza(P), Negreira(N), A Veiga(V), Cospeito(C). 
As vacas da Fonsagrada son a1 veces as de Lalin e sumamos as de Arzúa. 
As vacas de Lalín son a2 veces as de Mazaricos e sumamos as de Arzúa. 
As vacas de Mazaricos son a3 veces as d'A Fonsagrada e sumamos as de Arzúa. 
As vacas da Pastoriza son a4 veces a suma das de Lalín e Negreira. 
As vacas de Negreira son a5 veces a suma das de Mazaricos e A Veiga. 
As vacas da Veiga son a6 veces a suma das de Arzúa e Cospeito. 
As vacas de Cospeito son a7 veces a suma das d'A Fonsagrada e A Pastoriza. 
(1) As vacas da Fonsagrada sumadas coas de Lalín dan como resultado un cadrado. 
(2) As vacas de Mazaricos sumadas coas de Arzúa dan como resultado un cadrado máis 1.
$eq1: F = \dfrac{7471621}{8149953}L+A.$ 
$eq2: L = \dfrac{7859714}{338611}M+A.$ 
$eq3: M = \dfrac{12093}{1940465}F+A.$ 
$eq4: P = \dfrac{2}{53281}(L+N).$ 
$eq5: N = \dfrac{2040}{343231}(M+V).$ 
$eq6: V = \dfrac{55}{3727}(A+C).$ 
$eq7: C = \dfrac{22829}{7762166}(F+P).$ 
As fraccións das $3$ primeiras ecuacións multiplican a un termo e despois suman outro, mentres que as $4$ últimas multiplican a suma dos dous termos. 
E para a segunda parte os enunciados eran: (1) Cando se xuntan no campo as vacas da Fonsagrada e as de Lalín forman un cadrado. (2) Se noutra leira xuntamos as vacas de Mazaricos coas de Arzúa sóbranos unha vaca ao formarmos un cadrado. 
E aquí vos deixamos para que o intentedes resolver con unha pista, a solución da Pell negativa comeza por $x_0=23180\ldots$ e ten $11722$ díxitos. A suma total das vacas de Galicia comeza e acaba por $112 \ldots 250$ con $23462$ díxitos. 
Evidentemente aquela estimación estatística contiña algún erro. 

Referencias
[1] Alpertron, Continued Fraction calculator https://www.alpertron.com.ar/CONTFRAC.HTM. 
[2] Amthor, A., Krumbiegel, B., Das Problema Bovinum des Archimedes, Historischliterarische Abteilung der Zeitschrift f¨ur Mathematik und Physik 25 (1880), 121–136, 153–171. 
[3] Ecuación diofantiana https://gl.wikipedia.org/wiki/Ecuaci%C3%B3n_diofantiana) 
[4] Lenstra, H. W. Jr. (2002), ”Solving the Pell Equation” , Notices of the American Mathematical Society, 49 (2): 182–192, MR 1875156. 
[5] Maxima, A Computer Algebra System https://maxima.sourceforge.io/download.html 
[6] https://oeis.org/ 
[7] Archimedes’s cattle problem 
[8] https://pt.wikipedia.org/wiki/Equa%C3%A7%C3%A3o_de_Pell

Problema bovino. 11.22

\section{O problema bovino de Arquímedes} O \href{https://en.wikipedia.org/wiki/Archimedes%27s_cattle_problem}{Problema bovino} debido a Arquimedes \cite{Wiki} é un problema complicado cun enunciado moi simple. Os problemas de sistemas de ecuacións con solucións enteiras son chamados diofantinos \href{https://gl.wikipedia.org/wiki/Ecuaci%C3%B3n_diofantiana)}{diofantinos} \cite{Diofantinas} e usualmente teñen esa característica, un enunciado simple e unha solución complicada. Para máis marabilla, o enunciado está escrito en forma de poesía e o texto foi descuberto en \(1773\) nunha biblioteca da Alemaña. A cuestión trata de resolver cantas unidades de gando tiñan Faetusa e Lampetia, fillas do Deus Helios, na illa de Trinacia (actual Sicilia), relato que aparece na Odisea. Para iso propón \(7\) ecuacións simples con \(8\) incógnitas. E dous enunciados con dúas relacións a maiores que debe satisfacer a nosa solución. Isto levaranos a un conxunto infinito de solucións, pero a que nos interesa é a solución fundamental, a máis pequena. O resto de solucións saen mediante unha simple recorrencia. E como aperitivo cómpre dicir que a solución fundamental, a pequeniña de todo, ten \(206545\) díxitos, mais ou menos un número que ocupa \(30\) follas. O texto orixinal non contiña a solución, aínda que eu supoño que Arquímedes era capaz de coñecela, aínda que fose en forma compacta. Na era moderna, o primeiro en dar unha solución parcial foi A. Amthor \cite{Amthor} en\(1880\), sabendo o número de díxitos e os tres primeiros: \(7.76 \cdot 10^{206544}\). A primeira solución completa foi obtida por dous computadores en \(1965\), porque como digo eu cando me consultan, que teño que verificar contas de \(6\) díxitos unha chea de veces, quen se atreve a obter unha solución manual? e cando levas escritas \(20\) follas poñerte a repasar!!. As ecuacións expresadas na poesía pódense resumir do seguinte xeito: Os bois brancos (b) son \(\dfrac{1}{2}\) máis \(\dfrac{1}{3}\) dos negros (n) e a sumar cos amarelos (a). Os bois negros son \(\dfrac{1}{4}\) máis \(\dfrac{1}{5}\)dos pintos (p) e a sumar cos amarelos. Os bois pintos son \(\dfrac{1}{6}\) máis \(\dfrac{1}{7}\)parte dos brancos e a sumar os amarelos. As vacas brancas (B) son \(\dfrac{1}{3}\) máis \(\dfrac{1}{4}\)da suma dos bois negros e as vacas negras (N). As vacas negras son \(\dfrac{1}{4}\)máis \(\dfrac{1}{5}\) da suma dos bois pintas máis as vacas pintas (M). As vacas pintas son\(\dfrac{1}{5}\) máis \(\dfrac{1}{6}\) da suma dos bois amarelos máis las vacas amarelas (A). As vacas amarelas son \(\dfrac{1}{6}\) parte máis \(\dfrac{1}{7}\) da suma dos bois brancos máis las vacas brancas. E para a segunda parte os enunciados son: (1) Cando se xuntan no campo os bois brancos e os negros forman un cadrado. (2) Ao choer os bois amarelos e os pintos, primeiro un, despois dous, despois tres e así sucesivamente de modo que no final forman un triangulo. Escribamos as\(7\)primeiras ecuacións: \(eq1: b = (1/2 + 1/3) n + a;\) \(eq2: n = (1/4 + 1/5) p + a;\) \(eq3: p = (1/6 + 1/7) b + a;\) \(eq4: B = (1/3 + 1/4) (n + N);\) \(eq5: N = (1/4 + 1/5) (m + M);\) \(eq6: M = (1/5 + 1/6) (a + A);\) \(eq7: A = (1/6 + 1/7) (b + B);\) Para o primeiro sistema de\(7\)ecuacións, propoño usar \href{https://maxima.sourceforge.io/download.html}{Maxima} \cite{Maxima} , un sistema gratuíto de computación alxébrica moi cómodo, aquí vos poño o código \begin{verbatim} alias(k, \%r1); declare( b, integer, n, integer, m, integer, a, integer, B, integer, N, integer, M, integer, A, integer); define(solucion(k), linsolve ([ eq1, eq2, eq3, eq4, eq5, eq6, eq7], [ b,n,m, a, B, N, M, A]) ); solucion(k); \end{verbatim} e con este código conseguimos, \(b = 10366482 k.\) \(n = 7460514 k.\) \(a = 4149387 k.\) \(m = 7358060 k.\) \(B = 7206360 k.\) \(N = 4893246 k.\) \(A = 5439213 k.\) \(M = 3515820 k.\) Na segunda parte temos: (1) \(10366482 k + 7460514 k = \text{un cadrado}\), que factorizado obtemos \(2^2(3)(11)(29)(4657) k = \text{un cadrado}\), por tanto\(k\)debe ser\(k = (3)(11)(29)(4657) y^2\)(seguimos tendo unha variable\(y\) enteira que nos dá infinitas solucións). (2) \(a + m = \text{número triangular}\). Os números triangulares son súper célebres, na \href{https://oeis.org/}{enciclopedia das secuencias} \cite[A000217]{Oeis} podedes consultar unha chea das súas propiedades e artigos sobre eles: \(\{0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, \ldots\}\) Unha das súas propiedades é que verifican a fórmula \(\dfrac{t(t+1)}{2}\) e por tanto a nosa ecuación convértese en \(a + m = (3)(11)(29)(4657) y^2 = \dfrac{t(t+1)}{2}\). Agora temos \(t= \dfrac{-1 \pm \sqrt{1 + 8 a m} }{2}\). E para que esta ecuación sexa un número enteiro, que é o que son as vacas, números enteiros, temos que o discriminante da raíz debe ser un cadrado perfecto \(x^2\) e por tanto temos \((3)(11)(29)(4657) y^2 + 1 = x^2\). As \href{https://pt.wikipedia.org/wiki/Equa%C3%A7%C3%A3o_de_Pell}{ecuacións de Pell} \cite{Wikipt} son do tipo\(x^2 - Dy^2 = 1\), e teñen solución para todo \(D\). Por tanto ao final o noso problema redúcese a solucionar unha ecuación de Pell: \(x^2 - (3)(11)(29)(4657) y^2 = 1\). Ata meiados do século pasado estas ecuacións resolvíanse mediante os converxentes da \href{https://www.alpertron.com.ar/CONTFRAC.HTM}{fracción continua } ($\textit{fc}\) para abreviar) de \(\sqrt{D}\), (onde a solución fundamental, \((x_0, y_0)\), serían o numerador e denominador do converxente anterior ao período da \(fc\)) , mais resulta que para un número tan grande a \(fc\) ten centos de miles de coeficientes. Amthor descubriu un xeito de simplificar a \(fc\) correspondente a este problema e deixou unha \(fc\) de só \(92\) termos. A simplificación do Amthor baséase na relación entre unha \(fc\) de \(D\) e a \(fc\) reducindo os factores de \(D\) maiores a \(1\). Hoxe en día hai máis técnicas para resolver a ecuación de Pell \cite{Lenstra}: infraestrutura, números suaves, cónicas e números p-adicos. Co sistema de fraccións continuas de Amthor conseguimos unha solución fundamental desta ecuación de Pell con valor \(x_0 = 185892 \ldots 663490 \text{ (con \(103265\) díxitos)} \) Se imos para atrás e substituímos este valor de \(x_0\) primeiro na ecuación de segundo grao e conseguimos \(t\) e despois ese \(t\) na ecuación do número triangular onde tíñamos \(a + m\) conseguimos o \(k\) mínimo para \(a + m\). Substituímos ese \(k\) nos oito tipos de gando e sumando temos un valor de \(77602714 \ldots 55081800, (\text{con \(206545\) díxitos} )\). \section{O problema histórico das vacas de Galicia} Agora temos que no \(2019\) a Xunta de Galicia fixo unha estimación estatística sobre o número de vacas nacidas en Galicia desde a época do reino suevo, pero resulta que o cálculo require a solución de unha ecuación de Pell negativa. A ecuación de Pell negativa ten a forma \(x^2 - Dy^2 = -1\) tendo a propiedade de que que non calquera \(D\) ten solución. E isto dificulta a solución. Segue a ser un problema aberto das matemáticas saber que \(D\) teñen solución na Pell negativa, mais os achegamentos a esa solución ou son inefectivos ou son incompletos: \begin{itemize} \item Condición necesaria e suficiente é que o período da \(fc\) da raíz de D sexa impar (inefectiva porque ten a mesma dificultade que calcular a propia solución). (As \(fc\) de raíces cadradas cuxo resultado non é un racional son infinitas mais periódicas). \item Que a norma do converxente da posición central da \(fc\) de Pell positiva non sexa\(\pm 2\)nen divida a \(D$, pero estamos nas mesmas. De feito ese valor central da norma debe ser \(-1\). \item Condición necesaria que os factores de \(D\) sexan primos de tipo \(4k+1\) e ao máximo un único \(2\). Non é condición suficiente porque hai factorizacións con factores \(4k+1\) sen solución \(-1\). Por exemplo \(D= 5\cdot 13\)ten solución negativa e\(D= 5\cdot 61\) non a ten. \end{itemize} Os resultados da estimación estatística eran os seguintes: Estimación sobre explotacións na Fonsagrada (F), Lalín(L), Mazaricos(M), Arzúa(A), A Pastoriza(P), Negreira(N), A Veiga(V), Cospeito(C). As vacas da Fonsagrada son \(\dfrac{7471621}{8149953}\) veces as de Lalin e sumamos as de Arzúa. As vacas de Lalín son \(\dfrac{7859714}{338611}\) veces as de Mazaricos e sumamos as de Arzúa. As vacas de Mazaricos son \(\dfrac{12093}{1940465}\) veces as da Fonsagrada e sumamos as de Arzúa. As vacas da Pastoriza son \(\dfrac{2}{53281}\) veces a suma das de Lalín e Negreira. As vacas de Negreira son \(\dfrac{2040}{343231}\) veces a suma das de Mazaricos e A Veiga. As vacas da Veiga son \(\dfrac{55}{3727}\) veces a suma das de Arzúa e Cospeito. As vacas de Cospeito son \(\dfrac{22829}{7762166}\) veces a suma das da Fonsagrada e A Pastoriza. (1) As vacas da Fonsagrada sumadas coas de Lalín dan como resultado un cadrado. (2) As vacas de Mazaricos sumadas coas de Arzúa dan como resultado un cadrado máis 1. \(eq1: F = \dfrac{7471621}{8149953}L+A.\) \(eq2: L = \dfrac{7859714}{338611}M+A.\) \(eq3: M = \dfrac{12093}{1940465}F+A.\) \(eq4: P = \dfrac{2}{53281}(L+N).\) \(eq5: N = \dfrac{2040}{343231}(M+V).\) \(eq6: V = \dfrac{55}{3727}(A+C).\) \(eq7: C = \dfrac{22829}{7762166}(F+P).\) As fraccións das \(3\) primeiras ecuacións multiplican a un termo e despois suman outro, mentres que as \(4\) últimas multiplican a suma dos dous termos. E aquí vos deixamos para que o intentedes resolver con unha pista, a solución da Pell negativa comeza por \(x_0=23180\ldots\) e ten \(11722\) díxitos. A suma total das vacas de Galicia comeza e acaba por \(112 \ldots 250\) con \(23462\) díxitos. Evidentemente aquela estimación estatística contiña algún erro \(\ldots\) \end{document}

Problema bovino. 11.21

Hai uns días chegoume unha petición á que, como se verá, non me puiden resistir. Un enxeñeiro retirado, Andrés Ventas, de Santiago de Compostela solicitoume publicar neste blogue un artigo seu. Velaquí o tedes:

O problema bovino de Arquímedes o problema histórico das vacas de Galicia

Andrés Ventas
Santiago de Compostela


1. O problema bovino de Arquímedes 
O Problema bovino debido a Arquimedes ( \( [7] \) ) é un problema complicado cun enunciado moi simple. Os problemas de sistemas de ecuacións con solucións enteiras son chamados diofantinos [3] e usualmente teñen esa característica, un enunciado simple e unha solución complicada. 
Para máis marabilla, o enunciado está escrito en forma de poesía e o texto foi descuberto en $1773$ nunha biblioteca da Alemaña.A cuestión trata de resolver cantas unidades de gando tiñan Faetusa e Lampetia, fillas do Deus Helios,na illa de Trinacia (actual Sicilia), relato que aparece na Odisea. 
Para iso propón $7$ ecuacións simples con $8$ incógnitas. E dous enunciados con dúas relacións a maiores que debe satisfacer a nosa solución. 
Isto levaranos a un conxunto infinito de solucións, pero a que nos interesa é a solución fundamental, a máis pequena. O resto de solucións saen mediante unha simple recorrencia.
E como aperitivo cómpre dicir que a solución fundamental, a pequeniña de todo, ten $206545$ díxitos, mais ou menos un número que ocupa $30$ follas. 
O texto orixinal non contiña a solución, aínda que eu supoño que Arquímedes era capaz de coñecela, aínda que fose en forma compacta. Na era moderna, o primeiro en dar unha solución parcial foi A. Amthor [2] en $1880$, sabendo o número de díxitos e os tres primeiros: $7.76 \cdot 10^{206544}$. A primeira solución completa foi obtida por dous computadores en 1965, porque como digo eu cando me consultan, que teño que verificar contas de 6 díxitos unha chea de veces, quen se atreve a obter unha solución manual? e cando levas escritas $20$ follas poñerte a repasar!!. 
As ecuacións expresadas na poesía pódense resumir do seguinte xeito: 
Os bois brancos (b) son $\dfrac{1}{2}$ máis $\dfrac{1}{3}$ dos negros (n) e a sumar cos amarelos (a). 
Os bois negros son $\dfrac{1}{4}$ máis $\dfrac{1}{5}$ dos pintos (m) e a sumar cos amarelos. 
Os bois pintos son $\dfrac{1}{6}$ máis $\dfrac{1}{7}$ parte dos brancos e a sumar os amarelos. 
As vacas brancas (B) son $\dfrac{1}{3}$ máis $\dfrac{1}{4}$ da suma dos bois negros e as vacas negras (N). 
As vacas negras son $\dfrac{1}{4}$ máis $\dfrac{1}{5}$ da suma dos bois pintos máis as vacas moteadas (M). 
As vacas pintas son $\dfrac{1}{5}$ máis $\dfrac{1}{6}$ da suma dos bois amarelos máis las vacas amarelas (A). 
As vacas amarelas son $\dfrac{1}{6}$ parte máis $\dfrac{1}{7}$ da suma dos bois brancos máis las vacas brancas. 
E para a segunda parte os enunciados son: 
(1) Cando se xuntan no campo os bois brancos e os negros forman un cadrado. 
(2) Ao choer os bois amarelos e os pintos, primeiro un, despois dous, despois tres e así sucesivamente de modo que no final forman un triangulo. 
Escribamos as $7$ primeiras ecuacións: 
$eq1: b = (1/2 + 1/3) n + a;$ 
$eq2: n = (1/4 + 1/5) m + a;$
$eq3: m = (1/6 + 1/7) b + a;$ 
$eq4: B = (1/3 + 1/4) (n + N);$ 
$eq5: N = (1/4 + 1/5) (m + M);$ 
$eq6: M = (1/5 + 1/6) (a + A);$ 
$eq7: A = (1/6 + 1/7) (b + B);$ 
Para o primeiro sistema de $7$ ecuacións, propoño usar Maxima [5], un sistema gratuíto de computación alxébrica moi cómodo, aquí vos poño o código 
 alias(k, \%r1);

declare( b, integer, n,  integer, m,  integer, a, integer,

         B, integer, N,  integer, M,  integer, A,  integer);

define(solucion(k), linsolve ([ eq1, eq2, eq3, eq4, eq5, eq6, eq7],

                              [ b,n,m, a, B, N, M, A]) );

solucion(k);

e con este código conseguimos, 
$b = 10366482 k.$ $n = 7460514 k.$ $a = 4149387 k.$ $m = 7358060 k.$ $B = 7206360 k.$ $N = 4893246 k.$ $A = 5439213 k.$ $M = 3515820 k.$ 
Na segunda parte temos: 
(1) $10366482 k + 7460514 k = \text{un cadrado}$, que factorizado obtemos $2^2(3)(11)(29)(4657) k = \text{un cadrado}$, por tanto $k$ debe ser $k = (3)(11)(29)(4657) y^2$ (seguimos tendo unha variable $y$ enteira que nos dá infinitas solucións). 
(2) $a + m = \text{número triangular}$. Os números triangulares son súper célebres, en [6, A000217] podedes consultar unha chea das súas propiedades e artigos sobre eles: $\{0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, \ldots\}$ 
Unha das súas propiedades é que verifican a fórmula $\dfrac{t(t+1)}{2}$ e por tanto a nosa ecuación convértese en $a + m = (3)(11)(29)(4657) y^2 = \dfrac{t(t+1)}{2}$. 
Agora temos $t= \dfrac{-1 \pm \sqrt{1 + 8 a m} }{2}$ 
E para que esta ecuación sexa un número enteiro, que é o que son as vacas, números enteiros, temos que o discriminante da raíz debe ser un cadrado perfecto $x^2$ e por tanto temos $(3)(11)(29)(4657) y^2 + 1 = x^2$. 
As ecuacións de Pell [8] son do tipo $x^2 - Dy^2 = 1$, e teñen solución para todo $D$. Por tanto ao final o noso problema redúcese a solucionar unha ecuación de Pell: 
$x^2 - (3)(11)(29)(4657) y^2 = 1$. 
Ata mediados do século pasado estas ecuacións resolvíanse mediante os converxentes da fracción continua ($\textit{fc}$ para abreviar) de $\sqrt{D}$,(onde a solución fundamental,$(x_0, y_0)$, serían o numerador e denominador do converxente anterior ao período da $fc$) , mais resulta que para un número tan grande a $fc$ ten centos de miles de coeficientes. Amthor descubriu un xeito de simplificar a $fc$ correspondente a este problema e deixou unha $fc$ de só $92$ termos. A simplificación de Amthor baséase na relación entre unha $fc$ de $D$ e a $fc$ reducindo os factores de $D$ maiores a $1$. Hoxe en día hai máis técnicas para resolver a ecuación de Pell: infraestrutura, números suaves, cónicas e números p-ádicos. 
Co sistema de fraccións continuas de Amthor conseguimos unha solución fundamental desta ecuación de Pell con valor $x_0 = 185892 \ldots 663490 \text{ (con $103265$ díxitos)} $ 
Se imos para atrás e substituímos este valor de $x_0$ primeiro na ecuación de segundo grao e conseguimos $t$ e despois ese $t$ na ecuación do número triangular onde tíñamos $a + m$ conseguimos o $k$ mínimo para $a + m$. 
Substituímos ese $k$ nos oito tipos de gando e sumando temos un valor de $77602714 \ldots 55081800, (\text{con $206545$ díxitos} )$ . 

2.O problema histórico das vacas de Galicia 
Agora temos que no $2019$ a Xunta de Galicia fixo unha estimación estatística sobre o número de vacas nacidas en Galicia desde a época do reino suevo, pero resulta que o cálculo require a solución de unha ecuación de Pell negativa. 
A ecuación de Pell negativa ten a forma $x^2 - Dy^2 = -1$ tendo a propiedade de que que non calquera $D$ ten solución. E isto dificulta a solución. 
 Segue a ser un problema aberto das matemáticas saber que $D$ teñen solución na Pell negativa, mais os achegamentos a esa solución ou son inefectivos ou son incompletos: 
 • Condición necesaria e suficiente é que o período da fc da raíz de D sexa impar (inefectiva porque ten a mesma dificultade que calcular a propia solución. (As $fc$ de raíces cadradas cuxo resultado non é un racional son infinitas mais periódicas).
• Que a norma do converxente da posición central da $fc$ de Pell positiva non sexa $\pm 2$ nen divida a $D$, pero estamos nas mesmas. De feito ese valor central da norma debe ser $-1$. 
 • Condición necesaria que os factores de $D$ sexan primos de tipo $4k+1$ e ao máximo un único $2$. Non é condición suficiente porque hai factorizacións con factores $4k+1$ sen solución $-1$. Por exemplo $D= 5\cdot 13$ ten solución negativa e $D= 5\cdot 61$ non a ten. 
Os resultados da estimación estatística eran os seguintes: Estimación sobre explotacións na Fonsagrada (F), Lalín(L), Mazaricos(M), Arzúa(A), A Pastoriza(P), Negreira(N), A Veiga(V), Cospeito(C). 
As vacas da Fonsagrada son a1 veces as de Lalin e sumamos as de Arzúa. 
As vacas de Lalín son a2 veces as de Mazaricos e sumamos as de Arzúa. 
As vacas de Mazaricos son a3 veces as d'A Fonsagrada e sumamos as de Arzúa. 
As vacas da Pastoriza son a4 veces a suma das de Lalín e Negreira. 
As vacas de Negreira son a5 veces a suma das de Mazaricos e A Veiga. 
As vacas da Veiga son a6 veces a suma das de Arzúa e Cospeito. 
As vacas de Cospeito son a7 veces a suma das d'A Fonsagrada e A Pastoriza. 
(1) As vacas da Fonsagrada sumadas coas de Lalín dan como resultado un cadrado. 
(2) As vacas de Mazaricos sumadas coas de Arzúa dan como resultado un cadrado máis 1.
$eq1: F = \dfrac{7471621}{8149953}L+A.$ 
$eq2: L = \dfrac{7859714}{338611}M+A.$ 
$eq3: M = \dfrac{12093}{1940465}F+A.$ 
$eq4: P = \dfrac{2}{53281}(L+N).$ 
$eq5: N = \dfrac{2040}{343231}(M+V).$ 
$eq6: V = \dfrac{55}{3727}(A+C).$ 
$eq7: C = \dfrac{22829}{7762166}(F+P).$ 
As fraccións das $3$ primeiras ecuacións multiplican a un termo e despois suman outro, mentres que as $4$ últimas multiplican a suma dos dous termos. 
E para a segunda parte os enunciados eran: (1) Cando se xuntan no campo as vacas da Fonsagrada e as de Lalín forman un cadrado. (2) Se noutra leira xuntamos as vacas de Mazaricos coas de Arzúa sóbranos unha vaca ao formarmos un cadrado. 
E aquí vos deixamos para que o intentedes resolver con unha pista, a solución da Pell negativa comeza por $x_0=23180\ldots$ e ten $11722$ díxitos. A suma total das vacas de Galicia comeza e acaba por $112 \ldots 250$ con $23462$ díxitos. 
Evidentemente aquela estimación estatística contiña algún erro. 

Referencias
[1] Alpertron, Continued Fraction calculator https://www.alpertron.com.ar/CONTFRAC.HTM. 
[2] Amthor, A., Krumbiegel, B., Das Problema Bovinum des Archimedes, Historischliterarische Abteilung der Zeitschrift f¨ur Mathematik und Physik 25 (1880), 121–136, 153–171. 
[3] Ecuación diofantiana https://gl.wikipedia.org/wiki/Ecuaci%C3%B3n_diofantiana) 
[4] Lenstra, H. W. Jr. (2002), ”Solving the Pell Equation” , Notices of the American Mathematical Society, 49 (2): 182–192, MR 1875156. 
[5] Maxima, A Computer Algebra System https://maxima.sourceforge.io/download.html 
[6] https://oeis.org/ 
[7] Archimedes’s cattle problem 
[8] https://pt.wikipedia.org/wiki/Equa%C3%A7%C3%A3o_de_Pell

Relación entre series infinitas, fraccións continuas teito e constantes. Series hiperxeométricas. Final.

$\newcommand{\tei}[1]{\lceil #1 \rceil} \newcommand{\teib}[1]{\Big\lceil #1 \Big\rceil} \newcommand{\teig}[1]{\Bigg\lceil #1 \Bigg\rceil} \n...